Agenda Artikelen Zoeken Contact Partners Auteurs
 
0
filters actief
Kaart weergeven
 
Alle items weergeven
Agenda
advies aan de jonge kunstenaar
Agenda
AI Lise
AiR
AIR Binnenland
AIR International
Art&Music
Blog
Expositie
Interview
nieuws
open call
Openbare ruimte
Opinie
Praktijk
praktijk en internet
Publicatie
Recensie
Snacks
Uit de archieven
Video
WKDNX
XTRA
Created with Sketch.

AIR binnenland - Raquel Vermunt

Tijdens de werkperiode van Raquel lag de focus op het isoleren en de ruimtelijkheid van film. Ze ging het experiment aan met de architectuur van Witte Rook, verkennend en zoekend naar een vorm waarbij de visuele ervaring van het ‘platte’ beeld ook een fysiek kan worden.

Mechanisch oog

Mijn praktijk draait om het voortdurend aaneenrijgen van beweging en stagnatie, vastleggen en vasthouden, tonen en niet tonen. Ik verken een plek of ruimte met het mechanische oog van de camera. De camera is steeds mijn punt van vertrek. Ik heb een intuïtieve aanpak ontwikkeld voor het vastleggen van ruimte(s) met de (film)camera; bepaalde handelingen, zoals in- en uitzoomen, herhalen en het traag bewegen van de camera pas ik toe om diepte te vinden binnen het kader. Met de camera onderzoek ik de werking en mogelijkheden van het instrument; de camera registreert en ik interpreteer.

Momenteel ben ik een videowerk aan het afronden wat ik startte tijdens een zelf georganiseerde werkperiode in het voormalige Kriterion (filmzaal) bovenop Het Groothandelsgebouw in Rotterdam. Het is een beschouwend en mediatief filmisch werk met een soundscape gemaakt door een bevriende muzikant Wouter van Nienes. Waarbij beeld en geluid in elkaar overvloeien en elkaar versterken.

 

Beweging

De vraag waarom ik kunstenaar geworden ben is er eigenlijk niet een waar ik mij op focus of misschien zelfs überhaupt mee bezig ben. Ik ervaar een vrijheid, visueel en fysiek bij het in beweging zijn als het gaat om het zijn van een kunstenaar. En de liefde voor het visuele heeft iets aangewakkerd en die vlam is nooit meer uitgegaan.

Het feit dat ik na de kunstacademie niet langdurig op één locatie werk kon maken en tonen, zorgde ervoor dat ik mijn artistieke praktijk voor een groot deel naar een film-gerelateerde basis verplaatste. Vanuit die noodzaak en de behoefte aan dynamiek, tijd en beweging onderneem ik reizen en zoek ik ruimtes op.

 

Ongrijpbaarheid

Ik ervaar een nieuwsgierigheid naar plekken waar leegte fysiek voelbaar is. Ruimte(s) die rust en monumentaliteit uitstralen en daardoor ook onpersoonlijk zijn. Het zijn plekken die stilstaan en waar ik als maker de beweging zelf moet creëren door mijzelf en mijn camera te verplaatsen. Het ongrijpbare van ruimte en ruimtelijkheid wil ik vastpakken, blootleggen en vertalen naar de toeschouwer, zodat de vastgelegde situatie opnieuw beleefd kan worden.

Mijn inspiratie is het in beweging zijn, het zoeken zelf, het af en toe vastpakken van een beeld dat ik tegenkom, een plek die ik bezoek en tijdelijk bewoon. Film als medium heeft hier een leidende factor in; de tijd, ruimte en het ritme die in film zit zijn aspecten die inspireren om werk te maken. Elementen die ik inzet en uitvergroot.

 

 

Immaterieel

Ik vind het bevrijdend om non-verbaal te werken, onder meer met video, op een choreografische manier ruimtes verkennend. Ik werk het liefst op de manier waarbij film en ruimte elkaar afwisselen. Het immateriële van film vind ik mooi en dat het het subtiele bewustzijn kan raken en iets aanstipt dat je nog niet wist of je misschien nog niet eigen gemaakt had.

Tijdens mijn werkperiode bij Witte Rook; vooral in deze tijd, staat het isoleren en focussen op de ruimtelijkheid van film centraal. Het is een experiment naar de choreografie van de ruimte, verkennend en zoekend naar een vorm waarbij de visuele ervaring van het ‘platte’ beeld ook een fysieke ervaring kan worden. Waarbij er een driehoeksrelatie ontstaat tussen het lichaam van de toeschouwer, de beelden en de ruimte.

Ik vind het interessant om te experimenteren met dat wat er al is. Meestal bestaat mijn werk uit het vullen van een ruimte met projecties waarin de toeschouwer zich kan bewegen. Het gaat me hierbij niet om die projecties an sich maar om het ritme, het licht, de kleuren en het uitvergroten ervan. Omdat we tijdens deze werkperiode geen publiek mogen ontvangen heb ik ervoor gekozen om voor de eindpresentatie van mijn werkperiode een korte film registratie te maken. Het is interessant om door het medium van film meer regie te hebben over de manier waarop de toeschouwer het werk ervaart. Daarnaast moest ik snel editen terwijl dit proces normaal gezien bij mij soms wel enkele maanden kan duren. Ik vind het mooi dat het werk maar tijdelijk te zien is, dit benadrukt het immateriele, je kan het bijna pakken en dan is het weer weg.

 

 


 
Auteur:
Ruth de Vos

 
Auteur:
Gastauteur

Witte Rook, Liniestraat, Breda, Nederland

Dit jaar verbindt Witte Rook kunstenaars met elkaar door ze een gezamenlijke werkperiode aan te bieden. Raquel Vermunt en Emily van Dijk werkten beiden in de periode van maandag 4 januari tot zondag 24 januari 2021. Ieder werkt voor zich in een aparte ruimte, maar er is nu gelegenheid om met elkaar het gesprek aan te gaan over hun kunstenaarspraktijk en mogelijk een samenwerking te starten.

 

 
interview:
[*Insert genious exhibition TITLE here]
Write it, Check it, save it, load it, rewrite it, know it, learn it, research it, change it, re-lean it, make it, paint it, snap i...
 
WKNDX:
WKNDX Emmy Zwagers
Geen oordeel Waarom ben ik kunstenaar geworden? Dat is zomaar gebeurd. Ik ging naar de kunstacademie voor illustratie, maar daa...
 
beeldblog:
WKNDX - Bo Stokkermans
Vanaf 2020 vraagt Witte Rook haar WKNDX-kunstenaars de beeldende documentatie van hun werkperiode toe te sturen. Dit beeldmateriaa...