Agenda Artikelen Zoeken Contact Partners Auteurs
 
0
filters actief
Kaart weergeven
 
Alle items weergeven
Agenda
advies aan de jonge kunstenaar
Agenda
AiR
Art&Music
Blog
Expositie
Interview
Openbare ruimte
Opinie
Praktijk
Publicatie
Recensie
Snacks
Uit de archieven
Video
WKDNX
XTRA
Created with Sketch.

Sef Peeters haalt adem

Bij aankomst in het atelier is er heel veel maar niets wat Sef Peeters gewoon is. Dat ligt op zijn eigen atelier. Het atelier in Zundert is leeg met alleen nog de herinnering aan de vorige gebruikers wat na een grondige schoonmaak door Sef zoveel mogelijk is verwijderd.

  

Met niets in je handen

Een werkperiode is je intrek nemen op een andere plek en dan kijken wat er gebeurt, wat is de betekenis van zo’n plek? Hoe moet je werken in een raar atelier zonder echte muren dat half een gevangenis lijkt en half een etalage. ‘Ik heb geen ambacht, geen metier omdat ik conceptueel kunstenaar ben. Ik kon van te voren niet bedenken wat ik moest meenemen om te kunnen werken. Ik heb ook niet specifiek iets met Vincent afgezien van het feit dat hij als kunstenaar wel een ijkpunt in de geschiedenis is dus ongewild bouw je wel een relatie met hem op. Ik begon dan ook met een advies van Vincent aan een andere kunstenaar, een citaat dat je niet zo snel aantreft in de klassieke literatuur over Vincent van Gogh omdat deze de mythe van de getormenteerde kunstenaar tegenspreekt.

 Om goed werk te maken moet je goed eten, goed wonen, van tijd tot tijd een nummertje maken, in alle rust je pijp roken en je koffie drinken.

De wereld van nu is een andere wereld dan toen Vincent er was, ook Zundert is veranderd. Huizen zijn veranderd, straten, de mensen maar ook de ideeën over het maken van kunst. ‘Ik zag de dahliavelden en de strakke rijen aanplant van de kwekerijen rond Zundert, netjes en efficiënt. Ik ben een tuinderszoon en herkende de wereld van mijn jeugd. Ik liep hier Dirk van de Broek binnen waar de Engelse drop in de aanbieding was. Lekker dacht ik, en kocht de drop. In het atelier viel het kwartje, de drop werd mijn materiaal om de wereld waarin ik was beland te verbeelden en dat kan alleen maar als je niets hebt.’

Altijd ademhalen

Sef wilde alle aandacht richten op de residentie in Zundert maar had ook de uitnodiging gekregen om bij galerie Cokkie Snoei in Rotterdam te exposeren en dat viel net in deze periode. Hij dacht een paar dagen daarvoor nodig te hebben, maar dat werd een hele week en een breuk in de werkperiode. Het vermengde zich met het werkproces en van de weeromstuit werd Sef na de opening ook heel erg verkouden.

‘Sjarel Ex opende de expositie met een prachtig betoog over mijn werk, hij noemde mij een meester in het falen. Dus dat speelde toen ook een rol in het tweede deel van mijn werkperiode. Het falen, en dat het niet meer iets is wat ik onbekommerd mag doen. Het falen schept nu ook verwachtingen. Ik vatte het op als een rad van fortuin, een soort van cyclus, het gaat omhoog en dan weer omlaag. Dat werden tekeningen waarin de woorden slagen en falen een rol spelen, met de klok mee bewegend. Een ander idee dat al jaren met mij meereisde, maar ik hier pas kon uitvoeren, is Ademhalen. Dit zat al zo lang te wringen, het moest er van komen. Dit is uiteindelijk het hoofdthema geworden. Dit komt vanuit mijn eigen historie, gewoon doorgaan, altijd ademhalen. Hier vond ik de concentratie, daarom kon ik het hier wel maken.’

Met de verkeerde dingen

De belangrijkste ontdekking van Sef, desgevraagd, is misschien wel dat de dingen gewoon doorgaan. Dat de dingen mogen mislukken, en dat mislukken niet hetzelfde is als falen. ‘Het citaat van Vincent kan ook het tegenovergestelde betekenen dan het rusten en reflecteren op zijn tijd om als kunstenaar je grote werken te maken, namelijk dat je misschien wel helemaal geen kunst hoeft te maken. Maar ik denk dat hij altijd wel een kunstenaar was, in ieder geval meer dan een dominee. In zijn manier van kijken was hij een landschapsschilder, al was het landschap in zijn tijd waarschijnlijk veel rommeliger.

Ik kan zwaar op de hand zijn. Ik probeer mezelf te leren kennen en mezelf in mijn werk mee te delen. Maar er is altijd de twijfel over wat de anderen eraan hebben. Licht zijn en licht denken is leuk maar waar blijft de boodschap aan de mensen? Ik ben misschien zelf een beetje een ‘dominee’. Maar nu voel ik weer lichtheid, ik kan weer spelen. Werk maken is een manier om voor mezelf een taal te vinden die ook betekenis voor anderen heeft. Dat geeft soms wel een goed gevoel, dat iets een betekenis heeft. Het werk slagen en falen met een kleine g is dan ook mijn favoriet. Ik had geen G tussen de letters die ik gebruik en dan is slagen zo goed als onmogelijk. De tekening, het werk, is zwaar, het gaat over een zwaar gegeven, maar toch wel met humor.’

Zoals een expositie

Het probleem van een werkperiode is het tonen van het werk aan het eind omdat van sommige werken soms nog niet duidelijk is hoe dit te waarderen. Het zijn vaak ontdekkingen die zich in het beginstadium bevinden. Zijn het uitstapjes, of een begin van iets nieuws, en wanneer weet je dat? Ondanks dat het je het laat zien, of misschien juist daardoor. Is de optelsom van indrukken een expositie of een verslag?

‘Een tentoonstelling is heel absoluut. En de druk van prestatie is niet altijd leuk. Het is het logische einde van een residentie maar het geeft ook stress. Er moeten dingen gemaakt zijn, af zijn, want er zijn vrijwilligers die de galerie openhouden, ik moet ook twee werkjes afgeven. Dat schept verplichtingen, zelfs veel meer dan ik wilde. Ik had lang geleden toegezegd om aan het eind een workshop te geven aan jongeren, de Nieuwe Vincent. Ik dacht dat deze zou samenvallen met de expositie hier, niet dus. Toen moest ik iets bedenken en daar tijd in steken in plaats van in mijn eigen werk. Ik wilde ze een beetje laten voelen hoe mijn residentie was en gaf ze een opdracht waarna ze zelf mochten schilderen. Maar ik had wel de kwasten verstopt, zodat ze hun eigen manier van werken moesten ontdekken. Of ze nu meer kennis hebben over kunst maken of over Vincent weet ik niet. Ik ben zelf wel anders over Vincent gaan denken, of eigenlijk meer over hem gaan denken, ik dacht er nooit zo over na.’


 
Auteur:
Esther van Rosmalen

Sint Elisabethlaan 1A, Zundert, Nederland

Sef Peeters heeft in de maand oktober 2018 als ‘artist-in-residence’ gewerkt in het gastatelier van het Vincent van Goghhuis. De resultaten van deze werkperiode worden geëxposeerd van 2 tot en met 30 november 2018 in de Van GoghGalerie.

Tijdens de werkperiode exposeerde Sef bij Galerie Cokkie Snoei, Ach jij kunstenaar, Ooh jij mens, van 13 oktober tot en met 18 november 2018 te Rotterdam. Bij de opening werd er gesproken door Sjarel Ex, directeur van het museum Boymans van Beuningen. Het project de Nieuwe Vincent wordt georganiseerd door Kunstpodium T te Tilburg.

Van Gogh artist-in-residence

Met het Van Gogh artist-in-residence programma wil het Van GoghHuis in Zundert Vincents droom navolgen van ‘het atelier van het Zuiden’. Kunstenaars uit alle windstreken, zowel jonge talenten als gevestigde namen, worden uitgenodigd een tijdlang in Zundert te komen werken. Om in Van Goghs voetsporen te treden en zich te laten inspireren door zijn werk, zijn gedachtengoed en de plek waar hij opgroeide.

Het gastatelier, idyllisch gelegen op het terrein van de protestantse kerk waar Vincents vader preekte, met de kosterswoning en de moestuin, biedt kunstenaars van nu de mogelijkheid om in alle rust een tijdlang te werken. Wat de gasten gemeen hebben, is dat ze op een of andere wijze geïnspireerd worden door het leven en werk van Vincent van Gogh. Een periode van onderzoek, experiment en afzondering in de directe omgeving van zijn geboortegrond is bijzonder en zeer motiverend.

 
interview:
Bettie van Haaster en de taal van verf
Eén keer per jaar zit het gastatelier verscholen achter een metershoge tribune en andere bouwwerken die noodzakelijk zijn voor he...
 
interview:
Something yellow, something blue, Diana Roig
De van oorsprong Argentijnse kunstenaar Diana Roig begon haar residency in Zundert met een Starry Night, de jaarlijks terugkerende...
 
interview:
De ontmoeting met de natuur is anders als je alleen gaat, Tessa de Swart
Een residentie hoeft geen plek voor afzondering te zijn. Voor Tessa de Swart is het een moment van ontmoeting dat haar uit de stil...
 
interview:
De geschilderde economische motieven van Kurt Ryslavy
De loopbaan van een kunstenaar verloopt wel eens via andere wegen dan bij aanvang wordt aangenomen. Kunstenaar Kurt Ryslavy zocht ...
 
interview:
Stijn Peeters, het sociale in picturale termen
Immer bewust van de kunsthistorie verbindt Stijn Peeters die aan zijn eigen beeldtaal zonder zich in te laten met valse romantiek....
 
interview:
Het werkelijke landschap van Ingrid Simons
Het aardse Zundert is voor Ingrid Simons de locatie voor een hernieuwde kennismaking met de Nederlandse Artist in Residence, en va...
 
interview:
Hoe het maar niet lukt om oppervlakkig te zijn, vijf vragen aan Renée van Trier
Eén volzin kan niet volstaan om Renée van Trier te beschrijven. Laag voor laag komt haar zijn, haar werk, haar beleving tevoorsc...
 
interview:
Lindert Paulussen, in symboliek verbonden
De omgeving van Zundert lokt menig kunstenaar het atelier uit, de herinnering aan Vincent van Gogh is hier alom vertegenwoordigd. ...
 
interview:
Het schildersleven van Albert Zwaan
De Dordtse kunstenaar Albert Zwaan verbleef gedurende de maand november als Artist in Residence in Zundert. Hoe oude meesters e...
Door: Gastauteur
 
interview:
Noortje Haegens over de illusionaire natuur
Wie heeft dat vroeger niet gedaan, ronddraaien met je blik naar boven om de hele wereld in één oogopslag te zien, en daarna miss...
 
interview:
De logica van Stefan Cools in vijf delen
Stefan Cools bewandelt het ongewone pad van de kunstenaar als onderzoeker met geen ander doel dan het bestuderen van de vlinder. D...
 
interview:
Van kleine gebeurtenissen tot de grote buitenwereld. Vijf vragen aan Arpaïs Du Bois
 Wat heeft je ertoe gebracht om kunstenaar te worden? “Ik kan daar moeilijk eenduidig op antwoorden. Allerlei omwegen hebben...